Statements Revised
Agalma:
Agalma, süs anlamına da gelen bir kelime olmanın yanı sıra, değersiz bir kutunun içine saklanmış kıymetli bir nesneyi tanımlayan bir kavramdır. Kurguda öncelik kabukta değildir. Odak ve beklenti, içindeki arzu nesnesindedir. Saklı ve merak uyandıran bir arzu nesnesinin bağlanabileceği ve türeyebileceği imgelem ve metaforlar aracılığıyla; insanın duygu ve duyumsamalarıyla iletişim kuran, onlara referans veren veya yerlerini tutan bir yeme deneyimi tasarlanabilir ve çikolata bu kurguda bir arzu nesnesinin yerini alabilir mi?
Metodoloji:
Doğmaktan büyümeye, öğrenilmiş ve öğretilmiş eğilimler hayatımızı şekillendirme araçlarımız ve yöntemlerimiz olur. Bu yöntemler düşünce akışından kalemi tutuşa kadar değişkenlik gösterse ve aile, toplum kültür gibi birçok bağlamın içinde şekillense de, bu şekillendirmeler özneye kadar indirgenebilir. Alışkanlıklar ve bozulan ezberler ikiliğini dengeye varmaya çalışan bir süreç olarak ele alıp; bunları yemek bağlamında düşünerek ve alışılmış metodlar ile değişkenliklerdeki alışıklıklar arasında bir bağ aranarak alternatif yeme şekilleri önerilebilir ve çikolataya uyarlanıp fizikselleştirilebilir mi?
_____________
Previously;
Metafor
Metafor, süreçlerin soyut algısından ziyade daha betimleyici ve açıklayıcı tanıdıklıkların figüratif bir ifade şeklidir. Bu ifade şekli, fizikselliğe ulaşması istenen bir hedefte, düşünsel ve fiziksel imgelemler yaratmada, veya kavramsal bir kurguda araç olarak kullanılabilir. Yer aldığı bu sürecin evreninde de yeni bir iletişim dili oluşturabilir.
Agalma
Agalma, süs anlamına da gelen bir kelime olmanın yanı sıra, değersiz bir kutunun içine saklanmış kıymetli bir nesneyi tanımlayan bir kavramdır. Kurguda öncelik kabukta değildir. Odak noktası ve beklenti kaynağı olan, aynı zamanda ulaşma hedefi duyulan kutunun içindekidir. Bu saklanmış arzu nesnesi de duygu ve hisler için – rahatsızlık, yoksunluk, hüzün, mutluluk… – yer tutucu veya çözüm olabilir.
Muvazene
Bir arada var olan ikilikler, iç içe geçmiş ve birbirine bağımlı olabilirler ve bu bir denge oluşturur. Bu dengenin sağlanması sürecinde ise birbirlerine karşı gelebilir, destekleyebilir, besleyebilirler. Bu durum, birbirini sürekli dengeleyen – dengelemeye çalışan – bir teraziye benzetilebilir ve insanın duyumsamasına uyarlanarak, bir süreç olarak ele alınabilir.
Metodoloji
Doğmaktan büyümeye, öğrenilmiş ve öğretilmiş eğilimler hayatımızı şekillendirme araçlarımız ve yöntemlerimiz olur. Bu yöntemler düşünce akışından kalemi tutuşa kadar değişkenlik gösterse ve aile, toplum kültür gibi birçok bağlamın içinde şekillense de, bu şekillendirmeler özneye kadar inebilir. Bu düşünceden yola çıkarak metodları kişiye bağlı düşünerek genelleşirmek, veya ortak bir tutuma alternatifler önermek, nesne ile aradaki iletişimi pekiştirebilir veya deneyime katkıda bulunabilir mi?
Comments are closed.